XVIII. Restauratio et dotatio monasterii de Pino-sancto (pino santo; pi sanct o sant), anno DCCCCLXVII. (967)

XVIII.

Restauratio et dotatio monasterii de Pino-sancto (pino santo; pi sanct o sant), anno DCCCCLXVII. (967) (V. pág. 108.)

Ex transl. in arch. episc. Urgell.

Anno incarnationis Domini nostri Ihesu Christi DCCC.mo XL.mo VLI.mo (a), anno XI. regnante Lotario rege, convenerunt omnes viri religiosi inter Orgellitense et Cerritania, in loco vocitato Pino sancto. 

(a) Qui translatum hoc (unde et nos descripsimus) confecit, notas XL. inverso ordine pro LX scripsit. Cuius ea ratio est quod anno nondum Lotario regni ius datum erat, qui anno labente 954 eius habennas accepit.

Fuerunt ibi dompno Wisallo sanctae Mariae sedis episcopus, et domno Seniofredo inclito comite (b: Barcinonensi, scilicet, qui paulo post e vivis, nulla relicta prole, excessit. Ei erat frater Oliva comes: ambo Mironis comitis filii), et Olibane comite, et Deilane vicecomite, et Bernardo vicecomite, cum caeteri, quorum nomina haec sunt: archisacer Gumilus, archilevita Salla, Bonifilius archilevita, Quiricus archilevita, Ermemirus archisacer, et domnus Seniofredus sancti Laurentii praelibato monasterii abbas, cum Centullus monachus, et Maiolus monachus, et Suniarius presbyter, et multi plures tractantes negocia ecclesiastica. Advenit Seniofredus abbas, clamavit se Dei misericordia, et tanti patres ibi adunati, quod non abebat in illo terminio ospicium, unde ad sidonum (certe synodum) (N. E. hay muchísimas palabras que se escriben con i latina o con y griega en latín; me refiero a los textos latinos del viaje literario, sin contar otras colecciones) nec ad ullum consilium stare possit. Responderunt domini et incliti comiti: Nos, ego Seniofredo comiti, et Olibane comite damus Domino Deo, et sancto Laurencio et domno Seniofredo abas, et caeteri fratres, omni tempore in ipso monasterio perpetim mansuri, alaudem nostrum, et ospicium, quod habemus in isto termino, idest, ipso manso cum ipsa ecclesia sancti Vincentii, id sunt kasas, kasales, ortis, ortalibus, terras, vineas, arboris pomiferis vel impomiferis, silvis, et defensas, garricis, quis aquarum, cum molinis, et exaquatario (desagüe), et capud aquis (cabeza del agua, cabecera), et piscatoriis, palumbarios (palomares; paloma; coloma), balneos, vie itibus et reitibus (hay variación en esto, via ductibus, reductibus &c), petris, et aquis, omnia quicquid dici nec nominari potest, sicut nos tenemus, et nostri genitoris tenuerunt, sine ullo blandimento, omnem ius comitale, et cum omnem libertatem, quod nostri genitores de domno papa Romae, et Lotario rege, omnem nostram dominacionem (señorío), et nostras voces, cum ipsas, quos ullo modo fecerunt illorum vice et nostra, quos illi et nos debemus abere de isto Pino sancto, usque in * Grado (o Grados : Graus; Grado : Grao) de * Arestot, (justo lo que peor se atina, página 260 del pdf del tomo X que tengo a la vista. Los * los pongo antes de las palabras que no puedo leer bien por estar difuminadas)et de illa serra sicut aqua vertis de ipsa serra de Arcegal, usque in castro * Carcolde, omnes nostros directos damus, et tradimus in potestate sancti Laurentii in perpetuum... Et ego Wisado episcopo, cum ceteri mei clerici, laudo et confirmo vestrum donum, et dono omnem vice episcopale de istos terminos iam dictos, ut si quis de rebus suis aliquid fraudaverit, nec rapuerit, nec inter istos terminos aliquam evasionem fecerit, nisi resipuerit, et abbatis absolucionem acceperit, anathematis vinculo subiaceat. Facta scriptura donacionis IIII. idus Novembris. = Soniefredus comes +. = Oliba comes subscribo. = Wisadus sanctae Orgellensis ecclesiae episcopus subscribo. = Salla archilevita subscribo. = Ermemirus archisacer subscribo. = Gumilus archilevita subscribo. = Bernardus vicecomes subscribo. = Sig+num Deilane vicecomes. = Oriolus (Oriol) presbyter, qui hanc donationem scripsi, et subscripsi sub die et anno quo supra. 

XVII. Restauratio et dotatio ecclesiae S. Christophori prope castrum Salinuas, DCCCCXLIX. (949)

XVII.

Restauratio et dotatio ecclesiae S. Christophori prope castrum Salinuas, DCCCCXLIX. (949) (V. pág. 103.) 

Ex schedis Iacobi Pasqual canon. Praemonstr. (premonstratense), cuius autogr., ut ipse testatur, extabat ap. D. Cluet in villa Uliana.

In nomine Dei summi regis aeterni, et individuae sanctae Trinitatis. Anno ab incarnatione Domini nostri Iesu Christi DCCC.XLVIIII (849), Indicione VII, veniensque vir reverentissimus Wisadus Urgellitanae sanctae Mariae sedis episcopus ad consecrandam ecclesiam Dei, qui est in aiacentias de castro Salinuas, qui vocatur sancti Christophori, qui fuit antiquitus constituta, et propter infestationem paganorum (moros) fuit destructa, quam corde contrito et nutu divino restaurare conati sunt, videlicet, Gulfinus et Melandrus non meriti vocati abbates simul cum fratribus de cenobio sancta Cecilia; et rogaverunt eandem ecclesiam pontifici Wisadoni predicti episcopi consecrare, sicuti et fecit. Et donamus nos iam supra nominati... describuntur singulae donationes. Et in aiacentias de Lordano, et de Isona, et de Covezeto terras &c... Et de vasa vini cupas VIIII, galletas que dicitur sive kannatas (alemán Kanne: jarra; galleda, galleta : cubo, poval) IIII, copas XIIII, anapos X, et alia vasa lignea (de madera), conchas XX. Et ministerio ecclesiastico antiphonario, missale, psalterio, ymnorum, homeliario, et alium librum qui dicitur Flores (Flos) evangelii, cum lectiones omnium sanctorum, sive et de dedicatione ecclesiae, et de libris moralie Iob (Job) in uno codice libros II, albas II, planetas II, stolas II, manipulos III. Haec omnia superius nominata... donamus.. ad iam dictam ecclesiam sancti Christophori, sive ad cenobium sanctae Cecilie, ab omni  integritate, propter remedium animarum nostrarum, sive et de Suniefredo comite, qui fuit condam, et parentorum suorum, sive nostrorum... Nam ego Wisadus episcopus consecro et confirmo ipsa ecclesia in honore sancti Christophori martyris, necnon et titulum sancti Benedicti abbatis, et trado ibi parrochia castro Salinuas cum suis aiacenciis, et ipsa spelunca (Espluga) de Olivane, et que dicitur Paracollus (Paracuellos hay varios en España), cum illorum aiacenciis. Et per singulos annos reddat ad sancta Maria sedis Orgellitensis argenzadas de cera in episcopali censura, et concilium sinodalis, et crismam accepcionis... Facta dote X. Kalendarum Iulii, anno XIII. regnante Ludoyco (Luis, Loys, Ludovico, Ludoico, Hludovico y más variantes) rege filio Karuloni (Karloni, Karolo, Carolo, Carlos, Charles, Karl, Karles,  como Podio de montis : Puigdemont y alguna variante más). = Sequuntur subscriptiones. (Siguen las subscripciones : suscripciones)