dissabte, 3 de març del 2018

QUE TE QUEDO MOL CLÁ

"QUE TE QUEDO MOL CLÁ"
La poesía de este divendres vol reflejá un sentimén que tenim mol dins. Juan Carlos Abella.

Te vull mol catalá,
que te quedo mol clá
tu diu ton germá, lo chapurriau
que encara está en peu

som una familia de varios germáns
los que parlem com avans
si de importánsia tots ne tenim igual
per qué mos volem fe mal?

no te cregues lo mes importán
per se lo mes gran
eres mes gran en poblassió
pero no en história, ni tradissió

ñan que te volen empleá
pa femos cambiá lo nostre parlá
aixó es algo que no podem consentí
del nostre parlá no mos ham de avergoñí

natros lucharem sense tregua
defensán la nostra llengua
mai mos donarem per vensuts
mai serem convensuts

es una llengua que mos ix del cor
porte lo nostre gust, lo nostre sabor
forme part de la nostra identidat
y u afirmem en tota seguridat

es la llengua dels nostres pares
ha evolusionat als nostres pobles
porte siglos evolusionán,
les nostres generasions la van modelán

te vull mol catalá
que te quedo mol clá
segú que trobarem lo camí
per a milló podé conviví

aquí a tots ham respetat
y de aixó mai mos ham amagat
sol volem viure la nostra vida
la que fem día a día

del nostre nom no mos avergoñim
pos de sempre que lo tenim
los fransesos mol van doná
que parlabem una mescla van alegá

te vull mol catalá
que te quedo mol clá
que a la teua terra sigues felís
no puc vore com algú patís

yo no te vull cap mal
al revés, que estigues ben a dal
es lo meu milló sentimén
perba tota la teua gen (pera, per a)

natros tamé volem viure
que la nostra gen pugue sonriure
que una sonrisa de alegría
mos inundo cada día

ne som pocs, pero valéns
tenim arguméns mol poténs
que segú que defensarem
mai mos entregarem

un mensaje pa la nostra gen
a vore si algú u deprén
no som inferiós en res
encara que ells ne siguen mes

algo ham de fe entendre
al Aragó han de compendre
natros tenim la nostra identidat
peculiar com sempre ham defensat

la nostra llengua es aragonesa
de esta terra es una riquesa
es patrimoni de Aragó
conservemla pa que visque milló.

 

dialèctes occitans, catalan comprés, Loís Alibèrt, gramatica occitana
dialèctes occitans, catalan comprés, Loís Alibèrt, gramatica occitana

champoiral, chapurriau, champouirau, jargon

QUE TE QUEDO MOL CLÁ

La poesía de este divendres vol reflejá un sentimén que tenim mol dins. Juan Carlos Abella.



 " QUE TE QUEDO MOL CLÁ "



Te vull mol catalá,

que te quedo mol clá

tu diu ton germá, lo chapurriau

que encara está en peu



som una familia de varios germáns

los que parlem com avans

si de importánsia tots ne tenim igual

per qué mos volem fe mal?



no te cregues lo mes importán

per se lo mes gran

eres mes gran en poblassió

pero no en história, ni tradissió



ñan que te volen empleá

pa femos cambiá lo nostre parlá

aixó es algo que no podem consentí

del nostre parlá no mos ham de avergoñí



natros lucharem sense tregua

defensán la nostra llengua

mai mos donarem per vensuts

mai serem convensuts



es una llengua que mos ix del cor

porte lo nostre gust, lo nostre sabor

forme part de la nostra identidat

y u afirmem en tota seguridat



es la llengua dels nostres pares

ha evolusionat als nostres pobles

porte siglos evolusionán,

les nostres generasions la van modelán



te vull mol catalá

que te quedo mol clá

segú que trobarem lo camí

per a milló podé conviví



aquí a tots ham respetat

y de aixó mai mos ham amagat

sol volem viure la nostra vida

la que fem día a día



del nostre nom no mos avergoñim

pos de sempre que lo tenim

los fransesos mol van doná

que parlabem una mescla van alegá



te vull mol catalá

que te quedo mol clá

que a la teua terra sigues felís

no puc vore com algú patís



yo no te vull cap mal

al revés, que estigues ben a dal

es lo meu milló sentimén

perba tota la teua gen



natros tamé volem viure

que la nostra gen pugue sonriure

que una sonrisa de alegría

mos inundo cada día



ne som pocs, pero valéns

tenim arguméns mol poténs

que segú que defensarem

mai mos entregarem



un mensaje pa la nostra gen

a vore si algú u deprén

no som inferiós en res

encara que ells ne siguen mes



algo ham de fe entendre

al Aragó han de compendre

natros tenim la nostra identidat

peculiar com sempre ham defensat



la nostra llengua es aragonesa

de esta terra es una riquesa

es patrimoni de Aragó

conservemla pa que visque milló.

Entrada destacada:

El català de l'any 842, Strasbourg

SERMENTS  PRÊTÉS A STRASBOURG EN 842 PAR  CHARLES-LE-CHAUVE , LOUIS - LE-GERMANIQUE ,  ET LEURS ARMÉES RESPECTIVES. (Nota del editó,  Ramón ...