Fragmentum constitutionis Jacobi Regis Aragoniae de non admittendis in curiis advocatis nec libellis latine scriptis an. MCCLXIV. (1264) (Vid. pág. 83).
Regist. 7. Jacobi I. part. 2. pág. 182.
… (cum) fecissemus constitutionem seu statutum quod aliquis jurista, legista seu advocatus non advocarent in curia civitatis Valentiae, nec in toto regno eiusdem, nec aliquis libellus offerretur in latino; et praedicta constitutio seu statutum non fuerit observata usque modo; ideo per nos et nostros statuimus in perpetuum, quod aliquis jurista, advocatus vel alius jureperitus non advocent in curia civitatis Valentiae, nec in aliqua curia totius regni Valentiae, nec in aliquibus appellationibus, deinde aliquo tempore, exceptis appellationibus, quae ad nos venerint, nec justitiae aliquae regni predicti non admittant deinde libellum aliquem in latino, nec in romancio, sed justitiae et judices scribant vel scribi faciant quaerelam petentis, et responsionem defendentis verbotinus et in plano, et omnia alia, quae partes ducere voluerint, et ea omnia ponantur et scribantur in romancio in libro curiae, et ita fiat deinde perpetuo omnes actae, et sententiae in romancio. Statuimus etiam quod si forte aliqua dubitatio orta esset, vel orirentur super dubitationem alicuius facti, illa dubitatio declaretur secundum cognitionem justitiae et proborum hominum civitatis Valentiae et regni eiusdem exclusis jure canonico et civili et omni forma legum quod nolumus ibi ab aliquibus allegari. Mandamus justitiis civitatis et totius regni Valentiae et judicibus appellationum, et quarumlibet aliarum causarum praesentibus et futuris quod praedicta omnia observent deinde perpetuo ... emparabunt et recipient officium justitiatus. Et si quis contra haec venerit, solvat nobis pro poena C. solidos regales Valentiae … alicuius fecerit ... illos C. solidos regales; et hoc quotiescumque commissum fuerit per eosdem. Datum in Calatayubo pridie nonas madii, anno Domini M.CC.LXIV.
Fragmentum constitutionis Jacobi Regis Aragoniae de non admittendis in curiis advocatis nec libellis latine scriptis an. MCCLXIV. (1264) (Vid. pág. 83).
Regist. 7. Jacobi I. part. 2. pág. 182.
… (cum) fecissemus constitutionem seu statutum quod aliquis jurista, legista seu advocatus non advocarent in curia civitatis Valentiae, nec in toto regno eiusdem, nec aliquis libellus offerretur in latino; et praedicta constitutio seu statutum non fuerit observata usque modo; ideo per nos et nostros statuimus in perpetuum, quod aliquis jurista, advocatus vel alius jureperitus non advocent in curia civitatis Valentiae, nec in aliqua curia totius regni Valentiae, nec in aliquibus appellationibus, deinde aliquo tempore, exceptis appellationibus, quae ad nos venerint, nec justitiae aliquae regni predicti non admittant deinde libellum aliquem in latino, nec in romancio, sed justitiae et judices scribant vel scribi faciant quaerelam petentis, et responsionem defendentis verbotinus et in plano, et omnia alia, quae partes ducere voluerint, et ea omnia ponantur et scribantur in romancio in libro curiae, et ita fiat deinde perpetuo omnes actae, et sententiae in romancio. Statuimus etiam quod si forte aliqua dubitatio orta esset, vel orirentur super dubitationem alicuius facti, illa dubitatio declaretur secundum cognitionem justitiae et proborum hominum civitatis Valentiae et regni eiusdem exclusis jure canonico et civili et omni forma legum quod nolumus ibi ab aliquibus allegari. Mandamus justitiis civitatis et totius regni Valentiae et judicibus appellationum, et quarumlibet aliarum causarum praesentibus et futuris quod praedicta omnia observent deinde perpetuo ... emparabunt et recipient officium justitiatus. Et si quis contra haec venerit, solvat nobis pro poena C. solidos regales Valentiae … alicuius fecerit ... illos C. solidos regales; et hoc quotiescumque commissum fuerit per eosdem. Datum in Calatayubo pridie nonas madii, anno Domini M.CC.LXIV.
Fragmentum constitutionis Jacobi Regis Aragoniae de non admittendis in curiis advocatis nec libellis latine scriptis an. MCCLXIV. (1264) (Vid. pág. 83).
Regist. 7. Jacobi I. part. 2. pág. 182.
… (cum) fecissemus constitutionem seu statutum quod aliquis jurista, legista seu advocatus non advocarent in curia civitatis Valentiae, nec in toto regno eiusdem, nec aliquis libellus offerretur in latino; et praedicta constitutio seu statutum non fuerit observata usque modo; ideo per nos et nostros statuimus in perpetuum, quod aliquis jurista, advocatus vel alius jureperitus non advocent in curia civitatis Valentiae, nec in aliqua curia totius regni Valentiae, nec in aliquibus appellationibus, deinde aliquo tempore, exceptis appellationibus, quae ad nos venerint, nec justitiae aliquae regni predicti non admittant deinde libellum aliquem in latino, nec in romancio, sed justitiae et judices scribant vel scribi faciant quaerelam petentis, et responsionem defendentis verbotinus et in plano, et omnia alia, quae partes ducere voluerint, et ea omnia ponantur et scribantur in romancio in libro curiae, et ita fiat deinde perpetuo omnes actae, et sententiae in romancio. Statuimus etiam quod si forte aliqua dubitatio orta esset, vel orirentur super dubitationem alicuius facti, illa dubitatio declaretur secundum cognitionem justitiae et proborum hominum civitatis Valentiae et regni eiusdem exclusis jure canonico et civili et omni forma legum quod nolumus ibi ab aliquibus allegari. Mandamus justitiis civitatis et totius regni Valentiae et judicibus appellationum, et quarumlibet aliarum causarum praesentibus et futuris quod praedicta omnia observent deinde perpetuo ... emparabunt et recipient officium justitiatus. Et si quis contra haec venerit, solvat nobis pro poena C. solidos regales Valentiae … alicuius fecerit ... illos C. solidos regales; et hoc quotiescumque commissum fuerit per eosdem. Datum in Calatayubo pridie nonas madii, anno Domini M.CC.LXIV.
DIVAEMARIE MAGDALENAE ORATIONEM TUM LATINO TUM VULGARI SERMONE RYTHMISQUE
CONFECTAM PETRUS MICHAEL CARBONELLUS BARCINONENSIS EDIDIT CANICULA
REGNANTE ANNO CHRISTI MCCCCLXXIIII. (1)
(1)
Carbonell encabeza esta poesía con la advertencia que continuamos a
pesar de haberla borrado él mismo. - "Aquesta es la segona obra
que yo Pere Miquel Carbonell notari publich de Barcelona he feta en
lahor de la gloriosa Magdalena e per honor de la joya quis posa dins
la Esglesia de Sant Just de la dita ciutat digmenge que comptavem
XVII de juliol del any de la nativitat de nostre Senyor Mil CCCC
setanta quatre." Y al margen añade "Obra meytadada en laor
de la gloriosa Sancta Maria Magdalena composta per En Pere Miquel
Carbonell Scriva de manament e Archiver del Senyor Rey expandida en
Barcelona en la Esglesia de Sanct Just."
Auctoris
cognomentum seu cognomen. (cognom, cognome, apellido)
Carbonellus
metra bina
Axi
com son escrits ara
Magdalena
quil empara
Fecit
gratia divina.
La
present obra en laor de la gloriosa Sancta Magdalena ordena Pere
Miquel Carbonell Scriva del senyor Rey e fou coronada digmenge que
comptavem XVI de febrer any MCCCCLXXVII. (1477)
Aliam
divae Mariae Magdalena orationem idem P. Mich. Carbonellus edidit.
Concede
mihi quero cunctipotens Deus cordis compunctionem et veram
penitentiam quas gloriosae Mariae Magdalenae peccatrici cum
peccatorum omnium venia comtulisti qui vivis et regnas etc.
Idem
alia oratio.
Omnipotens
sempiterne Deus qui post Sacratissimam resurectionem tuam gloriosae
Mariae Magdalenae discipulae et insignissimae Apostolae tuae
mirabiliter apparere voluisti te suppliciter et devote obsecro ut in
quacumque infirmitate tribulatione adversitate et necessitate mea
auxilium consilium et... consequi merear ipsius gloriose meritis et
intercessione. Qui vivis et regnas Deus per omnia saecula saeculorum
amen.
Como este tomo contiene algunas poesías y citaciones en lemosín, que sólo es familiar a los valencianos, (y a los de Limoges, qué, sompo?) y hay muchas voces anticuadas y sin uso, que tal vez tampoco estos entienden, gracias al abandono con que se mira en el día el estudio de nuestra lengua; a fin de facilitar su inteligencia a todos, he creído sería útil insertar aquí el vocabulario que compuso el sabio valenciano D. Honorato Juan, obispo de Osma, y se imprimió al fin de las obras de Ausias March, en Valladolid el año 1555, aunque a nombre de D. Juan de Resa, sólo con el fin de que el príncipe D. Carlos de Austria, hijo del rey D. Felipe II, de quien era preceptor, entendiese y disfrutase las bellezas de aquel célebre poeta.
Lo he aumentado con algunas voces extractadas del vocabulario catalán y latino de Antonio de Nebrija, impreso en Barcelona el año 1560, del de las palabras obscuras que trae la Crónica del Rey D. Jaime I, que se dice escrita por él mismo, y del de Carlos Ros, impreso en 1764, los que por su escasez creo que agradecerán los curiosos, y apreciarán los amantes de nuestra lengua.